Groeilampen raken bezoekers…
Het Reuzenrad, een sterk staaltje citymarketing dat al vanaf het omringende Heuvelland zichtbaar is, reflecteert in de ramen van het Theater aan het Vrijthof. Daarachter geeft een subtiel lichtspel van Francois Salden een eigen invulling aan Winterwonderland.
Salden exposeert met zijn “groeiende lampen” voor de tweede maal tijdens kerst in het Theater aan het Vrijthof: “Met veel plezier heb ik de afgelopen maanden aan mijn installatie gewerkt. Het Theater heeft een goede sfeer en trekt veel bezoekers. Rendier was het thema en het idee kwam van de poppetjes van draden en elastieken uit de jaren “80 die je, als je aan de onderkant van de sokkel duwde, kon laten bewegen.”
In de verte kan men in de groeiende lampen een rendier terugzien, maar dan wel een met zeven poten. In de traditie van kinetische kunstenaars als Tinguely, en dichter bij huis Theo Jansen, slingert Salden de voorspelbaarheid van techniek met een kwinkslag de andere kant op. “In het kastje, de sokkel, zit een mechaniek dat een horizontale cirkelbeweging omzet in een verticale curve. Het is de meest stabiele manier om dit effect te bereiken.” Het mechanisme wordt organisch: “de gelijkstroom is het bloed, het visdraad de pezen en de led-lampjes geven het een aura.”
De zeven buizen doen hun dans als een vlucht vogels, en laten het visueel geweld in Winterwonderland voor wat het is. Ze buigen nederig maar onvoorspelbaar voor het publiek dat erop wacht. Een uithangbord van een geheel andere orde. Maar kijk uit voor uw hoofd.
Een nieuwsgierig gezin bekijkt het geheel. Vrouw: “Leuk gemaakt”, man: “Maar het moet wel sterk zijn”, oom: “Geef ze nog een viagra pilletje en dan goan ze weer.”
